Paardenleer in het algemeen
Paardenleer komt tegenwoordig niet zo vaak meer voor, omdat paarden op het land zijn vervangen door tractoren en op de weg door gemotoriseerde voertuigen. Daardoor komt er niet veel paardenleer meer vrij in slachthuizen.
Paardenleer wordt als glad leer verwerkt tot schoenen en kleding. Het wordt Rossnappa genoemd als het gestreken, zacht anilineleer is.

Cordovan-leer
Dit leer komt van de achterflanken van zware koudbloedpaarden. Een paar millimeter onder het huidoppervlak zitten twee ronde stukken bindweefsel. Dit heeft een sterk verdichte vezelstructuur en wordt ook wel butt, shell of paardenspiegel genoemd. Dit leer is in dat gebied bijzonder slijtvast en stevig. Omdat cordovanleer veel vet bevat, is het waterafstotend.
De stukken leer zijn meestal zo groot als een A5- tot A3-vel, waardoor het erg duur is. Het aanbod is zeer schaars, omdat er geen zware werkpaarden meer zijn en paarden uit de fokkerij of de sport deze niet kunnen vervangen.

Productie van Cordovan-leer
Het leer wordt plantaardig gelooid en heeft daarom ongeveer zes maanden nodig tot het eindproduct klaar is. Pas tijdens het looiproces wordt duidelijk welk leer geschikt is voor schoenen en welk leer eerder alleen voor portemonnees, sleutelhangers en riemen kan worden verwerkt. Na 60 dagen looien worden de huiden op glasplaten gedroogd en daarna met de hand met olie ingewreven.
Deze olie, die je 'smearen' noemt, trekt in de daaropvolgende 90 dagen opslag volledig in het leer. Aan het einde van het productieproces krijgt het cordovanleer zijn bijzondere glans door het zogenaamde 'glanzstoßen'. Cordovanleer komt het meest voor in de Verenigde Staten. Daar is het productieproces enige tijd geleden geperfectioneerd. Dit zie je eraan dat de vleeskant naar buiten wordt verwerkt, maar dat het leer uiteindelijk toch heel glad en glanzend is.

aanvullende bronnen (geraadpleegd op 26-02-2019):
- leder-info(punt)de/index.php/Pferdeleder
- lederzentrum(punt)de/wiki/index.php/Pferdeleder